Ο φόβος στην παιδική ηλικία. Τι να (μην) πείτε!

Οκτώβριος 30, 2018

Ο φόβος αποτελεί ένα από τα πρώτα συναισθήματα που βιώνουμε από την βρεφική μας κιόλας ηλικία. Είναι μέρος της υπαρξής μας όπως είναι η χαρά, η λύπη, ο θυμός και όλα τα άλλα συναισθήματα, για αυτό θα πρέπει να προσέχoυμε πως θα διαχειριστούμε τέτοιες καταστάσεις!

Ένα από τα χαρακτηριστικά της φοβίας είναι πως το παιδί νιώθει πολύ μεγάλο βαθμό φόβου σε σχέση με το ερέθισμα και το αντικειμενικό κίνδυνο. Ένα άλλο χαρακτηριστικό της φοβίας είναι η έντονη ανάγκη του παιδιού να ξεφύγει από την κατάσταση φόβου όπου βρίσκεται.

Όλα τα παιδιά ( αλλά και ενήλικες) βιώνουν τον φόβο στην καθημερινή τους ζωή . Υπάρχουν όμως παιδιά που τον βιώνουν τόσο έντονα, ώστε να αποτελεί εμπόδιο στην ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων και στη συμμετοχή τους στις καθημερινές δραστηριότητες.

Τι να (μην) πείτε σε ένα παιδί που φοβάται / ανησυχεί; 

Έρευνες έχουν δείξει πως το μέγεθος του φόβου σε ένα φοβικό αντικείμενο ή κατάσταση διαφέρει από παιδί σε παιδί. Ένα ερέθισμα μπορεί να προκαλεί σε ένα παιδί φόβο ενώ το ίδιο ερέθισμα να μην επηρεάζει κάποιο άλλο παιδί. 

Ο φόβος κάνει την εμφάνισή του όταν το παιδί βρίσκεται αντιμέτωπο με το να μάθει γρήγορα, καινούρια πράγματα.

  • Αρχικά νιώθει φόβο για τα καινούρια άτομα και τον αποχωρισμό από τους γονείς.

  • Από την ηλικία των τεσσάρων (4) έως των έξι (6) ο φόβος του δεν προκαλείται απο πραγματικά αντικείμενα ή καταστάσεις αλλά από ερεθίσματα που είναι απόρροια της φαντασίας του.

  • Από εφτά (7) ετών έως και δώδεκα (12) ετών ο φόβος προκαλείται από πραγματικά γεγονότα, και είναι ένα είδος άμυνας του οργανισμού, λειτουργεί σαν μια ειδοποίηση ώστε να αποφύγει έναν κίνδυνο.

Όλοι οι άνθρωποι νιώθουν τον φόβο κάποια στιγμή στη ζωή τους, είτε επειδή βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο, είτε γιατί νομίζουν πως βρίσκονται σε κίνδυνο. Έτσι ο οργανισμός αναλαμβάνει δράση, ενεργοποιώντας τους ομοιοστατικούς και προσαρμοστικούς του μηχανισμούς, για να αποφύγει τον κίνδυνο ή την απειλή και να εξασφαλίσει στο άτομο την ετοιμότητα να αντιμετωπίσει καταστάσεις ανάγκης, με την εμφάνιση διάφορων συμπτωμάτων και συμπεριφορών.

 

Χρήσιμο να θυμάστε : το παιδί συχνά υιοθετεί τους φόβους των γονιών!

Όπου υπάρχει φόβος ,δεν υπάρχει ευτυχία.

 

 

Author: Anastasopoulou Chara, MSc- SLP/SLT
Αntonopoulou Panagiota